Pushim që të pushon vërtet: si ta zgjedhësh qetësinë sipas lodhjes që ke

Ka mbrëmje kur bie në divan, e kalon dy orë me telefonin ose me një serial dhe në mëngjes ngrihesh po aq i lodhur. Nuk ke bërë asgjë dhe prapë nuk je çlodhur. Arsyeja është e thjeshtë: të rrish ulur nuk do të thotë të pushosh. Mendja mund të punojë me të njëjtin ritëm edhe kur trupi rri i palëvizur.

Prandaj, para se të zgjedhësh një veprimtari, pyete veten: çfarë lloj lodhjeje kam sot? Për secilën ka një ilaç tjetër.

Katër lloje lodhjeje, katër mënyra pushimi

Kur mendja nuk ndalet

Mendimet vërtiten, lista e punëve nuk të lë. Këtu të ndihmon çdo gjë që e zë mendjen me diçka të vetme dhe të qetë. Shkruaj në një fletore gjithçka që të rri në kokë, pa e rregulluar. Merr frymë ngadalë: thith për katër numërime, lëshoje për gjashtë. Ose bëj një enigmë të thjeshtë, ose pikturo pa kërkuar që të dalë mirë. Qëllimi nuk është rezultati, por që mendja të ketë një vend ku të ulet.

Kur trupi është i tendosur

Supet të ngrihen drejt veshëve, qafa të dhemb, nofullën e ke të shtrënguar. Këtu mendja nuk ka nevojë për ide, trupi ka nevojë për ngrohtësi dhe lëvizje të ngadaltë. Një dush i ngrohtë, disa shtrirje të lehta, një masazh i vogël i qafës me duar, ose thjesht të shtrihesh në dysheme me këmbët mbi një karrige për pak minuta.

Kur je nervoz dhe i shqetësuar

Disa herë nuk të duhet të ulesh, të duhet të lëvizësh. Një shëtitje e shpejtë, një xhiro me biçikletë, ose pak muzikë me zë të lartë në kuzhinë, kur nuk të dëgjon askush. Energjia e tepërt kërkon një vend për të dalë; pasi del, qetësia vjen vetë.

Kur je krejt i rraskapitur

Kur nuk të ka mbetur asgjë, mos kërko veprimtari që kërkojnë shumë. Zgjidh gjëra që të japin pa të kërkuar: një çaj të ngrohtë, një këngë të njohur, disa faqe nga një libër që e njeh tashmë, ose një gjumë të hershëm. Ndonjëherë gjëja më e mirë që mund të bësh për veten është të shkosh në shtrat gjysmë ore më herët.

Si e njeh një veprimtari që të qetëson vërtet

Pa hyrë në shpjegime të gjata, ka tri shenja që e dallojnë pushimin e vërtetë nga thjesht kalimi i kohës:

• Nuk kërkon përpjekje. Nëse e bën me detyrim, bëhet një punë tjetër.
• Të sjell në çastin e tanishëm. Nuk mendon për nesër ndërsa e bën.
• Pas saj ndihesh më i lehtë. Jo i zbrazur, por më i lehtë.

Një ekran pa fund shpesh dështon në të tria: të mban të zënë, nuk të sjell askund dhe të lë të rraskapitur.

Gjëra të vogla që hyjnë në çdo ditë

Pushimi nuk duhet të presë një fundjavë të lirë. Disa ide që zënë pak kohë:

1. Dhjetë minuta në ballkon ose në oborr, pa telefon.
2. Një filxhan çaj i pirë ngadalë, pa bërë diçka tjetër.
3. Pesë minuta shtrirje para gjumit.
4. Një këngë e dashur e dëgjuar nga fillimi në fund, me sy të mbyllur.
5. Një telefonatë e shkurtër me dikë që të bën të qeshësh.

Për kur ke pak më shumë kohë

Kur ke një pasdite të lirë, mund të provosh diçka më të gjatë. Një shëtitje në natyrë, ku ritmi vendoset nga hapat e tu dhe jo nga ora. Gatim pa nxitim, me një recetë që të pëlqen. Kujdesi për disa vazo me lule në ballkon. Një lojë shoqërie me familjen. Një ditë në det ose në mal, edhe nëse është afër. Gjëja e përbashkët është se nuk kërkojnë asnjë rezultat.

Edhe leximi hyn këtu, por me një kusht: lexo për kënaqësi, jo për detyrë. Nëse nuk ke fuqi për një libër të plotë, një përmbledhje e shkurtër në Sofia, e dëgjuar me zë ndërsa shtrihesh, mund të jetë mjaft për një mbrëmje të qetë.

Gabimet që e prishin pushimin

• Ta kthesh pushimin në projekt. Nëse fillon të matësh sa minuta ke medituar, ke vënë sërish një objektiv.
• Ta krahasosh me të tjerët. Ajo që qetëson tjetrin mund të të mërzisë ty, dhe është në rregull.
• Ta lësh për në fund. Nëse pushimi vjen vetëm kur ke mbaruar gjithçka, nuk do të vijë kurrë.
• Të zëvendësosh qetësinë me shpërqendrim. Të shpërqendrohesh dhe të pushosh nuk janë e njëjta gjë.

Një mbrëmje, tre zgjedhje

Merr një shembull të thjeshtë. Është e enjte, ke dalë nga puna në ora gjashtë dhe koka të gumëzhin nga mbledhjet. Mendja thotë se duhet të rrish pa bërë asgjë, por në fakt ke nevojë për diçka tjetër. Ja si mund të shkojë mbrëmja në tre mënyra.

• Zgjedhja e parë: serial deri vonë. Mbetesh ulur, mendja vazhdon të ndjekë ngjarje të reja dhe në njëmbëdhjetë je më i lodhur se në gjashtë.
• Zgjedhja e dytë: një shëtitje njëzet minutëshe pa telefon. Hapat e ngadaltë e shuajnë gumëzhimën dhe kthehesh me kokë më të lehtë.
• Zgjedhja e tretë: një fletë ku shkruan çfarë të mbeti në kokë nga dita. Pas dhjetë minutash, mendimet e hapura kanë një vend të shënuar dhe mund të pushosh.

Asnjëra nuk është e vetmja e drejtë. Por dy të fundit i përgjigjen lodhjes që kishte ai ditë. E para thjesht e fsheh.

Një listë e vogël vetëm për ty

Mos kopjo listën e dikujt tjetër. Merr një fletë dhe ndaje në katër pjesë, me emrat e katër lodhjeve më sipër. Nën secilën shkruaj dy ose tri gjëra që të kanë ndihmuar vërtet më parë, madje edhe nëse duken të çuditshme. Ndoshta nën „nervoze“ shkruan „të laj enët me muzikë“, dhe nën „e plotë“ shkruan „të flej pa alarm“. Ngjite listën në derën e frigoriferit. Kur të vijë një mbrëmje e rëndë, nuk do të kesh nevojë të mendosh, vetëm të zgjedhësh.

Pas disa javësh, rishikoje listën. Fshi atë që nuk ka punuar dhe shto atë që ke zbuluar. Kështu pushimi bëhet një njohuri e jotja, jo një rregull i huaj.

Një provë e vogël për këtë javë

Zgjidh tri mbrëmje. Para secilës, ndalo një çast dhe emërto lodhjen: mendore, trupore, nervoze apo e plotë. Pastaj zgjidh nga lista më lart një veprimtari që i përshtatet. Pas tri ditëve do të dish se çfarë të pushon ty vërtet, jo çfarë shkruhet në lista të tjera. Dhe kjo njohje vlen më shumë se çdo këshillë e gatshme.