Një javë e rëndë dhe gjashtë libra që të marrin në prehër

Ka javë kur nuk të mban gjë. Puna të ka lodhur, lajmet të kanë rënduar dhe në mbrëmje nuk ke fuqi të lexosh as një faqe që kërkon përpjekje. Në ato ditë nuk të duhet libri që të bën më të mençur. Të duhet një libër që të bën shoqëri.

Libra të tillë ka dhe nuk janë më pak të vlefshëm se të tjerët. Më poshtë gjen gjashtë, secili për një lloj lodhjeje, dhe disa mënyra për ta gjetur atë që të përshtatet sonte.

Çfarë e bën një libër „të ngrohtë“

Jo çdo libër i lehtë të ngushëllon. Disa janë thjesht të shpejtë dhe harrohen sapo i mbyll. Ata që të mbajnë me të vërtetë kanë, zakonisht, tri gjëra të përbashkëta.

• Njerëzit janë në thelb të mirë. Mund të ketë budallenj e ziliqarë, por askush nuk është i keq për qejf.
• Problemet zgjidhen pa mizori. Ndodhin edhe gjëra të hidhura, por libri nuk të lë vetëm me to.
• Zëri i rrëfimit është i ngrohtë. Ndihesh sikur autori të ka ulur pranë dhe po të tregon diçka, jo sikur po të gjykon.

Pra, një libër ngushëllues nuk është ai ku nuk ndodh asgjë e keqe. Është ai ku, kur ndodh, ke dikë me vete.

Kur do të qeshësh me zë

Three Men in a Boat i Jerome K. Jerome-it është një libër shumë i vjetër, por qeshet ende. Tre miq dhe një qen dalin për një udhëtim me varkë në Tamiz, dhe gjithçka që mund të shkojë keq shkon keq, deri te kanaçja që nuk hapet. Nuk ka asnjë mësim të madh brenda. Ka vetëm njerëz që i marrin vetes shumë seriozisht dhe dështojnë me hare, dhe kjo është pikërisht ilaçi.

Nëse të pëlqen humori që buron nga një situatë absurde, provo The Hundred-Year-Old Man Who Climbed Out of the Window and Disappeared të Jonas Jonasson-it. Një plak ikën nga shtëpia e pleqve në ditëlindjen e njëqindtë, pa asnjë plan, dhe ngatërrohet në një varg ngjarjesh të çuditshme. Libri të kujton se ndonjëherë jeta e çuditshme është më e mirë se ajo e rregullt.

Kur të duhet një botë e vogël ku njerëzit kujdesen për njëri-tjetrin

Anne of Green Gables i L. M. Montgomery-t fillon me një gabim: një vëlla e një motër të moshuar në një fermë të vogël kanë kërkuar një djalë për ndihmë dhe u vjen një vajzë jetime me flokë të kuqe, që nuk pushon së foluri. Gjithçka ndryshon nga ajo vajzë, dhe lexuesi bashkë me ta. Është libër për një fshat ku të gjithë e dinë punën e tjetrit, e kjo, për një herë, nuk të mundon.

Chocolat i Joanne Harris-it ka një ngrohtësi tjetër, më të ndërlikuar. Një grua hap një dyqan çokollate në një qytet të vogël francez në mes të Kreshmës, dhe ëmbëlsia e saj prek njerëz që kishin harruar se lejohet të kënaqesh. Nëse të pëlqen të lexosh duke ndjerë aromat, ky është libri.

Kur ndihesh pak i vetmuar

Disa javë nuk të rëndon puna, por heshtja. Atëherë ndihmon një libër që është, ai vetë, bisedë. Daddy-Long-Legs i Jean Webster-it është shkruar si një varg letrash. Një vajzë nga jetimorja, shkollimin e së cilës e paguan një dhurues pa emër, shkon në kolegj dhe i shkruan atij çdo muaj, pa e ditur kush është. Letrat janë të gjalla, të prera, të sinqerta, dhe pas pak faqesh ke përshtypjen se po lexon letrat e një shoqeje të vjetër.

Për një lloj tjetër afrimi, Heidi i Johanna Spyri-t duket libër për fëmijë, por i rrituri e lexon ndryshe. Një vajzë e vogël shkon te gjyshi i ashpër në male, dhe ai ngadalë çelet pranë saj. Ajri i pastër, buka e djathi, heshtja e maleve: kjo është e gjitha, dhe mjafton.

Si ta zgjedhësh sipas javës

Nëse nuk di nga të fillosh, pyet veten çfarë ke më shumë nevojë sonte.

1. Të harrosh gjithçka dhe të qeshësh: Three Men in a Boat.
2. Të ikësh në një vend tjetër, të qetë: Anne of Green Gables ose Heidi.
3. Të të prekë diçka e ëmbël dhe e papritur: Chocolat.
4. Të të bëjë dikush shoqëri: Daddy-Long-Legs.
5. Të të duhet një histori e çuditshme, që nuk kërkon mendje: The Hundred-Year-Old Man.

Në fund, lëri dhjetë faqet e para të vendosin. Nëse nuk të kap, mos u ndje fajtor: ndërro libër. Ngushëllimi nuk bëhet me forcë.

Një kufi i vogël, i sinqertë

Një libër i ngrohtë është një shtëpi e vogël për pak kohë, jo vend ku të jetosh. Nëse e gjen veten javë pas jave duke ikur nga gjithçka në faqet e një romani, dhe ndjenja e rëndë nuk largohet, kjo nuk është më çështje leximi. Flit me dikë që të njeh, ose me një specialist. Libri mund të të mbajë në këmbë, por nuk zëvendëson njeriun.

Kur edhe leximi i një romani duket i tepërt

Ka mbrëmje kur edhe romani i lehtë të duket shumë. Atëherë ka kuptim të ulësh pritshmëritë dhe të mbash zakonin gjallë në një formë më të vogël. Një përmbledhje e shkurtër e një libri që e ke për zemër, e dëgjuar me zë gjatë rrugës për në shtëpi, bën shpesh të njëjtën punë: të kthen te ideja se ke një jetë të brendshme që nuk është vetëm detyrë. Në Sofia ka lexim me zë për shumë përmbledhje, dhe vazhdon aty ku e ke lënë.

Një raft i vogël vetëm për ditët e këqija

Një zakon që ia vlen: mbaji dy-tri libra të tillë në një vend të veçantë, që t'i gjesh pa menduar kur dita të mundon. Nuk është e nevojshme të jenë ata që të rekomandova këtu. Mjafton të jenë libra që i ke lexuar dikur dhe të kanë lënë një ndjenjë të mirë. Kur je i lodhur, nuk kërkon gjë të re; kërkon diçka që e di se të bën mirë. Fillo me një prej tyre këtë javë dhe vër re se si ndihesh pas njëzet faqesh.