Skip to main content
Udhëheqje dhe karrierë5 min read
Back to Blog

Ekip i angazhuar pa rritje page: çfarë mund të bësh ti si drejtues

Kur buxheti nuk të lejon rritje page, ka ende shumë mënyra për ta mbajtur ekipin të angazhuar: njohje e saktë, pavarësi, mësim dhe kohë.

Ke një ekip të mirë, por buxheti nuk të lejon rritje page këtë vit. Kjo ndjesi është e rëndë, sepse e di që njerëzit punojnë shumë dhe do të doje t'u tregoje mirënjohje me diçka konkrete. E mira është se paraja, kur flasim për motivimin e përditshëm, nuk është gjithmonë ajo që njerëzit kërkojnë. Ata duan të ndiejnë se puna e tyre ka rëndësi, se kanë kontroll mbi të dhe se po mësojnë diçka.

Pagesa e drejtë mbetet bazë: nëse njerëzit nuk marrin aq sa meritojnë, asnjë fjalë e mirë nuk e mbulon. Por mbi atë bazë, ka shumë gjëra që ti, si drejtues, mund t'i ndryshosh pa shpenzuar asnjë lek.

Së pari, hiq atë që e shuan motivimin

Shumë drejtues mendojnë se si ta ngrenë moralin, por harrojnë të pyesin çfarë e ul atë. Pyetja më e shpejtë është një bisedë e thjeshtë: „Çfarë të lodh më shumë në punë?“ Përgjigjet shpesh janë të vogla dhe të zgjidhshme: takime që nuk shërbejnë, miratime të panevojshme, kërkesa që ndryshojnë çdo ditë, njeri që nuk dëgjohet.

Heqja e një pengese të tillë ka më shumë ndikim sesa një program i ri „motivimi“. Njerëzit e shohin që i dëgjove dhe që veprove.

Njohja që ka emër dhe arsye

„Punë e mirë, faleminderit“ është e këndshme, por harrohet shpejt. Njohja që mbetet është e saktë. Thuaji dikujt: „Mënyra si ia shpjegove problemin klientit na kurseu një javë punë, dhe tani ekipi tjetër po e përdor.“ Aty ka dy gjëra: çfarë bëri personi dhe çfarë ndryshoi falë tij.

  • Thuaje sa më shpejt pas ngjarjes, jo në vlerësimin vjetor.
  • Thuaje në mënyrën që i përshtatet personit. Disa e duan para të tjerëve, të tjerët në një bisedë private.
  • Mos e përsërit të njëjtën frazë për të gjithë. Njerëzit e ndiejnë kur falënderimi është i recituar.

Lidhe punën me atë që sjell për të tjerët

Kur një punë duket si një listë detyrash, motivimi bie. Kur dikush sheh njeriun që e përdor rezultatin, ndryshon gjithçka. Imagjino Dritën, pronare e një pastiçerie të vogël, që e ka ekipin të lodhur nga porositë e shumta para festave. Një mëngjes ajo sjell një mesazh nga një klient që shkruan se torta e ekipit e bëri ditëlindjen e nënës së tij të paharrueshme. E lexon me zë të lartë dhe pastaj nuk thotë asgjë tjetër. Atë ditë punëtorët përgatisin porositë ndryshe, jo sepse u kërkua, por sepse e panë kuptimin.

Ti mund ta bësh të njëjtën gjë në çdo fushë. Tregoju njerëzve ku shkon puna e tyre dhe kë ndihmon.

Jepu pavarësi, jo vetëm detyra

Njerëzit punojnë më me zemër kur kanë një zë në mënyrën si e bëjnë punën. Një ndryshim i vogël është të ndash „çfarë“ nga „si“: ti thua çfarë duhet arritur dhe deri kur, dhe lejon personin të vendosë si ta bëjë. Kjo kërkon besim, dhe në fillim mund të të duket e rrezikshme. Por kontrolli i vazhdueshëm kushton më shumë: njerëzit pushojnë së menduari dhe presin udhëzime.

  • Lëri njerëzit të zgjedhin sa më shumë mënyrën e punës.
  • Kur ndodh një gabim, pyet çfarë mësuam, jo kush e bëri.
  • Jepu orare më fleksibile atje ku puna e lejon.

Një bisedë që nuk është vlerësim

Shumë drejtues e takojnë ekipin vetëm kur ka problem ose kur vjen koha e vlerësimit. Provo një bisedë të shkurtër me një pyetje të vetme: „Çfarë do të ndryshoje në punën tënde, nëse varej nga ti?“ Mos e kthe në intervistë dhe mos mbaj shumë shënime. Dëgjo, pyet edhe një herë dhe thuaj çfarë mund të ndryshosh dhe çfarë jo. Ky sinqeritet i vogël, kur nuk mund të japësh rritje page, vlen më shumë se një premtim i paqartë.

Kur një ide e dikujt zbatohet, thuaj publikisht se ishte e tij. Nuk kushton asgjë, dhe të tjerët e kuptojnë se mendimi i tyre peshon.

Hapësirë për të mësuar

Njerëzit qëndrojnë aty ku rriten. Nuk të duhet buxhet i madh për këtë. Mund të lejosh dikë të marrë një projekt që e tërheq, ta vësh pranë një kolegu me përvojë, ose të caktosh një orë në javë për mësim. Një mënyrë e lirë është të ndash libra: secili lexon një libër dhe e tregon në ekip. Në Sofia ka përmbledhje librash për udhëheqjen dhe karrierën që lexohen në pak minuta, dhe mund të bëhen bazë për një bisedë të përbashkët të së premtes.

Kohë dhe respekt

Dy burime që drejtuesit i nënvlerësojnë janë koha dhe vëmendja. Një takim më pak në javë i jep ekipit orë pune të pandërprera. Një bisedë çerek ore një herë në dy javë, vetëm me një person, pa tema pune urgjente, bën që ai të ndihet i dukshëm. Pyet për planet e tij, për ato që e tërheqin, për çfarë do të ndryshonte. Dhe pastaj bëj diçka me përgjigjet.

Gabimet që e prishin gjithçka

  • Njohje e shpërndarë, por pa kuptim. Nëse çdo ditë përgëzon të gjithë për gjithçka, fjalët humbin vlerën.
  • Premtime që nuk mbahen. Nëse thua „do të shohim për rritjen e ardhshme“ dhe pastaj nuk ndodh asgjë, dëmi është më i madh sesa nëse nuk kishe thënë asgjë.
  • Njëlloj për të gjithë. Një person dëshiron përgjegjësi më të madhe, tjetri dëshiron stabilitet. Pyet, mos supozo.
  • Motivim që mbulon një problem të vërtetë. Nëse barra e punës është e padrejtë, një falënderim nuk e zgjidh.

Nga ku të nisësh javën e ardhshme

Zgjidh një person nga ekipi dhe një gjë nga ky shkrim. Bisedo një herë me të, pyet çfarë e lodh dhe çfarë i pëlqen. Pastaj bëj një ndryshim të vogël që del nga ajo bisedë. Ekipet nuk motivohen me një fushatë të madhe, por me shumë veprime të vogla dhe të sinqerta që përsëriten.

From the team

Sofia